Zaterdag 10 oktober

Half acht. Ondanks dat we dicht bij de snelweg staan, hebben we uitstekend geslapen.
Het valt echter niet mee om na vijf weken warm weer nu op de buitentemperatuurmeter 10 graden te zien. Het is dat het een digitaal display is, want ik heb de neiging om er tegenaan te tikken, zoals vroeger bij ons thuis bij de ouderwetse barometer, waarvan de wijzer wel eens bleef hangen. Ik zet de kachel aan, die niet weet wat hem overkomt, en duik lekker nog even tegen de ‘gebreide boks’ van Monique aan, om zo te wachten tot de binnentemperatuur op stand ‘behaaglijk’ is aangekomen. Dat is al vrij snel, maar ...
 Monique en ik blijven nog knus tot een uur of negen sudderen in ons heerlijke bedje.
Dan staan we op, doen het gebruikelijke ochtendtoilet, en nemen de tijd voor het ontbijt: geroosterd brood met gebakken eieren op Serranoham, en lekkere sterke koffie. Jaloers mensen??
We hebben vandaag ongeveer vijfhonderd kilometer in de planning. Al vier jaar op rij overnachten we de laatste vakantienacht als we van Griekenland terugkomen op een camping in Schweppenhausen.
En dat willen we vandaag ook zo doen. Voor het laatste deel van het traject blijven er morgen dan nog driehonderd kilometer over.
Goed tien uur starten we. Eerst tanken en dan de snelweg op. Binnen no-time rijden we de Gotthard tunnel binnen om er de komende vijftien kilometer niet meer uit te komen.

Het weer is nog heel even best wel aardig, maar verandert snel in best wel slecht. Het regent op een gegeven moment zo erg, dat ik de eerste de beste parkeerplek langs de snelweg oprijd. Het is geen doen, en mijns inziens gevaarlijk om verder te rijden. Een kwartiertje later wagen we het er weer op, hoewel het nog flink regent. Gaandeweg de ochtend wordt het gelukkig droog. Als we Duitsland binnenrijden komt zelfs het zonnetje door, en van de ene dag op de andere wisselen we van seizoen. Gisteren zomer in Italië, en nu rijden we over deze mooie weg, die door het kleurrijke landschap stijgt en daalt en slingert, zomaar de herfst binnen. We hebben het gevoel dat we in de Indian Summer terecht zijn gekomen.

Tegen lunchtijd pakken we zomaar een afslag naar de eerste de beste bakker, in het eerste de beste dorpje. Terwijl ik in de camper wacht, moet Monique een moeilijke selectie maken uit een grote variatie aan harde en zachte broodjes. Ze komt met vier verschillende heerlijkheden terug. We rijden terug naar de snelweg, en na vijf minuten een mooie ruime parkeerplaats op. Ik draai 180 graden met mijn stoel, knipper met mijn ogen, en de lunch staat al bijna klaar. We snijden elk broodje verticaal doormidden, en wisselen met volle mond pratend onze ervaringen uit. !!HHhhhmmmmhhhHH!!
We zijn niet de enige kampeerders op deze grote parkeerplaats. Er staan heel veel trucks met truckers, die het weekend hier door moeten zien te komen. Enkelen zitten al naast hun truck een potje te koken. Veel truckers hebben vrouw & kinderen gesymboliseert in de vorm van nummerplaten achter hun raam zitten. Sommige chauffeurs hebben op de gril van hun truck zelfs staan van welk geslacht ze zijn.

Het ritje gaat verder. We krijgen nog het een en ander aan ‘Staus’ te verwerken. Hier konden we er meer over lezen.
Tegen half zes rijden we het plaatsje Schweppenhausen binnen. Een leuk klein dorpje met slechts 900 inwoners. Door de straatjes, die ons qua formaat even doen denken aan de smalle Griekse straatjes, rijden we het dorp ook al heel snel weer uit, en na een paar minuten komen we op voor ons bekend kampeerterrein: camping Aumuehle.

Familie Frans Wijnhoven zijn de Nederlandse eigenaars van deze camping. Toen wij in 2006 voor de eerste keer deze camping bezochten, hadden deze aardige mensen net de camping overgenomen, en waren zij, met hun kinderen en vrienden daarvan, volop aan het werk met snoeien, zagen, kruien e.d. De camping is niet groot, maar prachtig gelegen. Wij hebben de camping tot nu toe alleen als tussenstop gebruikt, maar we gaan er volgend jaar eens wat langer naartoe, want de omgeving leent zich prima voor o.a. wandelen en fietsen.

Camping Aumuhle is een ACSI-camping, en we betalen nu met de CampingCard dertien euro. We vragen aan Frans of hij ‘het vet al heet heeft’, want traditiegetrouw eten we deze laatste vakantieavond een internationaal getint maaltje: friet met schnitzel. Het vet is heet, maar als we de camper geplaatst hebben, gaan we eerst douchen. We zijn er nu vijf keer geweest en net als de voorgaande keren is ook nu het moderne sanitair weer uiterst schoon. Complimenten Frans!
Behalve een aantal gasten op het aparte seizoenplaats-gedeelte van de camping staat er op het toeristische deel van de camping slechts één Nederlandse caravan. Wat een heerlijke rust.

Als we ons maal ophalen in de bistro bestellen we meteen broodjes voor morgenochtend. Dat kan via een lijst die bij de receptie hangt. Een fijne service.
De kachel staat al lekker te blazen in de camper, en smullend van de frituur, met de dikke sokken aan, zijn we de zomer al bijna vergeten. Nou vooruit, één ouzo dan nog maar…
We laten de kachel vannacht op de laagste stand staan, want het zou wel eens koud kunnen worden. Ons zomerdekbed toppen we nog af met twee opengeritste fleeceslaapzakken, die we altijd opgerold aan ons voeteneind hebben liggen. Nee, koud zullen we het niet krijgen. Zeker niet in de lepeltje-lepeltje positie. Nee, het heeft niets te maken met uit eten, zoals ik wel eens van een vraagsteller op het internet las.
Het is ongelooflijk rustig als we gaan slapen, dus we zijn snel vertr……….zzzzzz

Schweppenhausen – KM 27920 – 49°56.040’ 7°47.507’

mm2greece2009/maps weergeven op een grotere kaart